حُبَيش ، از عبد الله نقل شده كه گفت : وقتى پيامبر خدا وفات نمود ، انصار گفتند : از ما ، كسى امير باشد و از شما ( مهاجران ) هم ، كسى امير باشد . عمر ، نزد انصار آمد و گفت : اى گروه انصار ! مگر نمىدانيد كه پيامبر خدا در روزهاى آخر عمر ، به ابو بكر ، امر كرد تا با مردم ، نماز بخواند ؟ انصار گفتند : چرا . عمر گفت : كدام‌يك از شما ، دلش راضى مىشود كه بر ابو بكر ، پيشى بگيرد ؟ انصار گفتند : به خدا پناه مىبريم از اين كه بر ابو بكر ، پيشى بگيريم ! « 1 » نقد و بررسى اين حديث بيست و هفت . چنان كه ديديم ، بزرگان مكتب خلفا ، با تكيه بر اين احاديث ، بر خلافت ابو بكر ، استدلال مىكنند . نمىدانم چگونه اين علماى بزرگ ، آنچه را بخارى در صحيح خود روايت كرده كه سالم ، آزاد شدهء ابو حُذَيفه ، بر مهاجران و اصحاب پيامبر ( ص ) در مسجد قبا ، امامت مىكرد ، در حالىكه در ميان آن مجموعه از اصحاب پيامبر ( ص ) ، ابو بكر و عمر نيز بودند ؟ . . . . « 2 » شايان ذكر است كه ابو بكر ، در آن جا ، مأموم بوده است و به كسى اقتدا مىكرده كه از مَوالى ( آزاد شدگان ) بوده است .

--> ( 1 ) . الطبقات الكبرى ، ج 2 ، ص 224 ( چاپ بيروت ) و ج 2 ، بخش دوم ، ص 23 ( چاپ ليدن ) . بلاذرى نيز آن را در أنساب الأشراف ( ج 1 ، ص 580 ) ، به سندش ، از زرّ بن حبيش ، از عبد الله بن مسعود ، نقل كرده است . ( 2 ) . صحيح البخارى ، ج 4 ، ص 160 ( كتاب الأحكام ، باب « استقصاء الموالى » ) .